przymyoth

Apostema est dura collectio humorum eyn drusz przymyoth bolaczką przymyoth ca 1500 WokLub 11v

Wyraz hasłowy Przymiot Hasło konkordancji Apostema
Wyraz(y) w transliteracji przymyoth Podstawa glosowania apostema
Język wyrazu obcego łaciński
1100
Komentarz paleograficzny Glosa przymyoth na l. marg. (o nadpisane tą samą ręką, co glosa); glosy bolaczką przymyoth na p. marg. - wszystkie tej samej ręki.

Lokalizacja wyrazu w rękopisie

Karta/strona karta
Numer 11
Folio/kolumna v
Umiejscowienie marginalne - prawy margines
Wiersz 32

Opis gramatyczny

Transkrypcja formy podstawowej wyrazu hasłowego Przymiot (rzeczownik)
Forma (w transkrypcji) przymiot
Część mowy rzeczownik
Fleksem rzeczownik
Liczba pojedyncza
Przypadek mianownik
Rodzaj męski

Uwagi

W Sstp wydrukowano ze skrótem Erz 82.

Bibliografia

Erzepki B. 1908: Przyczynki do średniowiecznego słownictwa polskiego. I. Glosy polskie wpisane do łacińsko-niemieckiego słownika drukowanego w roku 1490, “Roczniki Towarzystwa Przyjaciół Nauk Poznańskiego” XXXIV, s. 82.

Jak cytować?
Ewa Deptuchowa, Mariusz Frodyma, Katarzyna Jasińska, Magdalena Klapper, Dorota Kołodziej, Mariusz Leńczuk, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Rozariusze z polskimi glosami. Internetowa baza danych, red. nauk. Ewa Deptuchowa, oprac. inf. Maciej Godny, https://rozariusze.ijp.pan.pl, stan z dnia: 30.11.2023 r.