Wokabularz petersburski V

WokPet V

Podstawowe informacje

Typ podstawy materiałowej rękopis
Lokalizacja rękopisu
Miejsce przechowywania Sygnatura
1. Biblioteka Narodowa w Warszawie
2. Cesarska Biblioteka Publiczna w Petersburgu Lat.F.ch.I.294
3. Biblioteka Publiczna przy Uniwersytecie Warszawskim
4. biblioteka klasztoru Bożogrobców w Miechowie
Tytuł katalogowy Granarius sive Rosarius ad instar Catholiconis Hugwicii
Datowanie rękopisu
1. 1462
Datowanie glos
1. 1462
Zakres kart/stron rękopisu 1r–166v
Ręce pisarskie tekstu podstawowego
1. Albert z Miechowa
Ręce pisarskie glos
1. Albert z Miechowa
Stan zachowania niezachowany

Charakterystyka zawartości

Rodzaj słownik
Tematyka varia

Wydanie

A. Brückner, Z rękopisów petersburskich. Cz. II: Średniowieczne słownictwo polskie, „Prace Filologiczne” V, 1895, s. 11.

Uwagi

Rękopis pochodził z biblioteki klasztoru Bożogrobców w Miechowie. Zapewne na początku XIX w. trafił do Biblioteki Publicznej przy Uniwersytecie Warszawskim. Po konfiskacie przez władze zaborcze został przewieziony do Cesarskiej Biblioteki Publicznej w Petersburgu (1832–1833). Podobnie jak inne zabytki językowe odzyskane na mocy traktatu ryskiego (1921 r.), rękopis umieszczono w Bibliotece Narodowej w Warszawie, ale po upadku powstania warszawskiego został spalony przez Niemców wraz z najcenniejszymi zbiorami tej biblioteki.

Zabytek najprawdopodobniej był rozariuszem, tj. przekazem polskiej redakcji słownika Vocabularius Ex quo. Wokabularz był ułożony w dwóch kolumnach, sporządzony starannym, czytelnym pismem. Oprócz słownika kodeks zawierał Rubrica de Racionali collecta super indumentum sacerdotis (k. 167r–?) oraz tekst Biblii (Nowy Testament) i rejestr ksiąg Starego Testamentu z 1465 r. pisane przez Piotra ze Skarzeszowa, bożogrobca (k. 172r–326v).

Początek tekstu: Sequo vocabulary et vary et autentici videlicet hugwicio catholiconis publicius breviloqium (k. 1r).
Zakończenie tekstu: Explicit Granarius sive Rosarius per manus cuiusdam Alberti de Myechow Anno domini Mill CCCC LXII (k. 166v).

A. Brückner wybrał z WokPet V zaledwie pięć polskich wyrazów. Wydawca nie podał informacji o tym, czy glosy były położone wewnątrz wierszy, czy na marginesach, odnotował tylko, że ich rozmieszczenie było nierównomierne.

W Sstp materiał z tego zabytku drukowano za wydaniem A. Brücknera, ze skrótem PF V 11.
W bazie Rozariusze z polskimi glosami lokalizację poszczególnych wyrazów również podajemy według stron wydania A. Brücknera.

Bibliografia

Kaliszuk J. 2016: Średniowieczne rękopisy łacińskie Biblioteki Narodowej utracone w czasie II wojny światowej, t. 2, s. 430–431.

Jak cytować?
Ewa Deptuchowa, Mariusz Frodyma, Katarzyna Jasińska, Magdalena Klapper, Dorota Kołodziej, Mariusz Leńczuk, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Rozariusze z polskimi glosami. Internetowa baza danych, red. nauk. Ewa Deptuchowa, oprac. inf. Maciej Godny, https://rozariusze.ijp.pan.pl, stan z dnia: 16.06.2024 r.