vrągacz

Arrogare id est superbire vbermutig seyn vrągacz ca 1500 WokLub 13v

Wyraz hasłowy (Urągać) Hasło konkordancji Arrogare
Wyraz(y) w transliteracji vrągacz Podstawa glosowania arrogare
Język wyrazu obcego łaciński
1162

Lokalizacja wyrazu w rękopisie

Karta/strona karta
Numer 13
Folio/kolumna v
Umiejscowienie marginalne - prawy margines
Wiersz 28

Opis gramatyczny

Transkrypcja formy podstawowej wyrazu hasłowego (Urągać) (czasownik)
Transkrypcja formy podstawowej wariantu Uręgać
Forma (w transkrypcji) uręgać
Część mowy czasownik
Fleksem bezokolicznik
Aspekt niedokonany
Wokaliczność niewokaliczna
Forma lub konstrukcja czasownikowa bezokolicznik
Strona czynna

Uwagi

W Sstp wydrukowano ze skrótem Erz 115.

Bibliografia

Erzepki B. 1908: Przyczynki do średniowiecznego słownictwa polskiego. I. Glosy polskie wpisane do łacińsko-niemieckiego słownika drukowanego w roku 1490, “Roczniki Towarzystwa Przyjaciół Nauk Poznańskiego” XXXIV, s. 115.

Jak cytować?
Ewa Deptuchowa, Mariusz Frodyma, Katarzyna Jasińska, Magdalena Klapper, Dorota Kołodziej, Mariusz Leńczuk, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Rozariusze z polskimi glosami. Internetowa baza danych, red. nauk. Ewa Deptuchowa, oprac. inf. Maciej Godny, https://rozariusze.ijp.pan.pl, stan z dnia: 28.02.2024 r.