karrą

Biga ein karre carruca idem est karrą albo yednokolye vel liber ca 1500 WokLub 19r

Wyraz hasłowy Kara Hasło konkordancji Biga
Wyraz(y) w transliteracji karrą Podstawa glosowania biga
Język wyrazu obcego łaciński
1341

Lokalizacja wyrazu w rękopisie

Karta/strona karta
Numer 19
Folio/kolumna r
Umiejscowienie marginalne - prawy margines
Wiersz 18

Opis gramatyczny

Transkrypcja formy podstawowej wyrazu hasłowego Kara (rzeczownik)
Forma (w transkrypcji) kara
Część mowy rzeczownik
Fleksem rzeczownik
Liczba pojedyncza
Przypadek mianownik
Rodzaj żeński

Uwagi

W Sstp wydrukowano ze skrótem Erz 27.

Bibliografia

Erzepki B. 1908: Przyczynki do średniowiecznego słownictwa polskiego. I. Glosy polskie wpisane do łacińsko-niemieckiego słownika drukowanego w roku 1490, “Roczniki Towarzystwa Przyjaciół Nauk Poznańskiego” XXXIV, s. 27.

Jak cytować?
Ewa Deptuchowa, Mariusz Frodyma, Katarzyna Jasińska, Magdalena Klapper, Dorota Kołodziej, Mariusz Leńczuk, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Rozariusze z polskimi glosami. Internetowa baza danych, red. nauk. Ewa Deptuchowa, oprac. inf. Maciej Godny, https://rozariusze.ijp.pan.pl, stan z dnia: 25.07.2024 r.