Ogień
rzeczownik
Formy gramatyczne
liczba pojedyncza | |||
---|---|---|---|
przypadek | forma | najstarsze poświadczenie | najmłodsze poświadczenie |
mianownik | ogień | ca 1500 WokLub 101r | |
dopełniacz | ognia | ca 1500 WokLub 135v |
Znaczenia
-
'objaw palenia się, płomień (płomienie), żar' 'ignis, flamma'
- Pir grece latine dicitur ignis ogen ca 1500 WokLub 101r
- Tegale (pro tedale) zalozenye glownye vel ognyą ca 1500 WokLub 135v
Przypis
Sstp V 530a
Jak cytować?
Ewa Deptuchowa, Mariusz Frodyma, Katarzyna Jasińska, Magdalena Klapper, Dorota Kołodziej, Mariusz Leńczuk, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa,
Rozariusze z polskimi glosami. Internetowa baza danych, red. nauk. Ewa Deptuchowa, oprac. inf. Maciej Godny, https://rozariusze.ijp.pan.pl, stan z dnia: 21.11.2024 r.